Alman basını, Türkiye’nin savunma sanayiinde son yıllarda gerçekleştirdiği teknolojik atılımı manşetlerine taşımayı sürdürüyor. Almanya’nın önde gelen gazetelerinden WELT, Berlin yönetiminin Türk yapımı uzun menzilli füze sistemlerini değerlendirmeye aldığını aktardı.
Tomahawk alternatifi için Türkiye seçeneği
Haberde, ABD’nin Tomahawk seyir füzesi planını askıya almasının ardından Almanya’nın alternatif arayışına yöneldiği belirtildi. Bu kapsamda Türkiye’nin geliştirdiği “Yıldırımhan” kıtalararası balistik füze sistemi ile “Tayfun Blok-4” hipersonik füzesinin Alman hükümetinin gündemine girdiği ifade edildi.
Olası bir anlaşmanın Temmuz ayında Ankara’da düzenlenecek NATO Zirvesi’nde duyurulabileceği ileri sürülürken, savunma uzmanlarının “Yıldırımhan” füzesinin NATO içinde yalnızca sınırlı sayıdaki ülkenin sahip olduğu kapasiteye yaklaşmasının Berlin’de dikkat çektiğini değerlendirdiği aktarıldı.
Haberde ayrıca, Roketsan tarafından geliştirilen Tayfun Blok-4 hipersonik füzesinin seri üretim aşamasına geldiği, sistemin fırlatma araçlarının ise halihazırda üretildiği kaydedildi.
KAAN ve Bayraktar sistemleri Avrupa’nın radarında
Analizde, Türkiye’nin savunma alanındaki başarısının yalnızca füze sistemleriyle sınırlı olmadığına dikkat çekildi. Özellikle Baykar tarafından geliştirilen Bayraktar İHA’larının Ukrayna savaşındaki etkisinin dünya çapında yankı uyandırdığı belirtildi.
Bunun yanında, Türkiye’nin milli savaş uçağı KAAN projesinin de Avrupa’da yoğun ilgi gördüğü ifade edildi. Türk Havacılık ve Uzay Sanayii ile BAE Systems iş birliğinde yürütülen projeye İspanya’nın da ilgi gösterdiği aktarıldı.
“Vazgeçilmez güvenlik gücü” değerlendirmesi
WELT analizinde, Türkiye’nin savunma alanındaki hamleleriyle Avrupa’nın güvenlik mimarisinde giderek daha kritik bir aktör haline geldiği belirtildi. Haberde, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın uzun süredir Türkiye’yi küresel ölçekte “vazgeçilmez bir güvenlik gücü” konumuna taşımayı hedeflediği değerlendirmesine yer verildi.
Ankara ile Berlin arasında gelişebilecek savunma iş birliğinin, iki ülke ilişkilerinde yalnızca askeri değil, aynı zamanda stratejik ve siyasi sonuçlar doğurabileceği yorumunda bulunuldu.
