İstanbul’da bir işçi, iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek İstanbul Anadolu 31. İş Mahkemesinde dava açtı. Haftanın 6 günü 12 saat çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde mesai yaptığını, son 6 ayda hafta sonlarında da çalıştığını ve yıllık izin kullanmadığını öne süren davacı ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile yıllık izin alacaklarının ödenmesini talep etti.
Davalı işveren ise çalışanın güveni kötüye kullanarak haksız menfaat sağladığının tespit edilmesi üzerine istifa ettiğini ve herhangi bir alacağının bulunmadığını savundu.
İstanbul Anadolu 31. İş Mahkemesi, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden gösterilmeksizin feshedildiğine karar verdi. Ancak mahkeme, hafta tatili alacağının ispatlanamadığı, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği, davacıya 24 günlük yıllık izin kullandırıldığı ve bakiye izin alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davayı kısmen kabul etti.
Kararın kesinleşmesinin ardından Adalet Bakanlığı, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma talebinde bulundu. Başvuruda, işçinin yıllık izin kullandığı döneme denk gelen hafta tatili günlerinin izin süresinden sayılamayacağı, bu nedenle davacının kullanmadığı yıllık izin hakkının bulunduğu belirtildi.
Yerel mahkeme kararı bozuldu
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, kanun yararına temyiz istemini kabul ederek yerel mahkeme kararını sonuca etkili olmamak üzere bozdu.
Kararda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin sona ermesi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin işçiye son ücreti üzerinden ödenmesi gerektiği hatırlatıldı.
Daire ayrıca, İş Kanunu’nun 56. maddesindeki, “Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında, izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.” hükmüne dikkat çekti.
Kararda, davacının çalışma süresine göre 28 gün yıllık ücretli izin hakkı bulunduğu, dosyadaki izin belgelerine göre 12-26 Mart 2018 ve 1-15 Haziran 2020 tarihleri arasında toplam 28 gün izin kullandığının görüldüğü belirtildi. Ancak bu izin dönemleri içerisinde toplam 4 hafta tatili gününün bulunduğu kaydedilerek, söz konusu günlerin yıllık izin süresinden düşülemeyeceği vurgulandı.
Yargıtay, bu nedenle davacının kullanmadığı 4 günlük yıllık ücretli izin hakkının bulunduğuna ve bu süreye ilişkin alacağın ödenmesi gerektiğine hükmetti.
