Kral demirciyi çağırıp “yarına kadar 1000 tane çivi yapmazsan şafakta asılacaksın” demiş.
Bir günde 1000 çivinin yapılamayacağını bilen demirci hiçbir endişe duymadan çivi yapmaya başlamış.
Yakınları ağlayıp sızlarken o çalışmaya devam etmiş.
Kaygısızlığını hatırlatanlara da “sabahın sahibi var” demiş.
Şafak sökmeye yakın saraydan bir adam koşarak gelmiş.
Adamı gören yakınları daha fazla ağlamaya başlamış.
Adam herkesi susturmuş.
“Ne kadar çivi yaptıysan hemen ver” demiş.
“Kral öldü, tabutuna çakacağız”.
